|
Heimsóknir
Í dag: 188 Alls: 255692
Hljómsveitir og listamenn
|
24.01.2012 18:08:29 / sigvardur
Þar sem blogcentral er að loka innan skamms að þá færði ég mig inn á http://blog.visir.is/sigvardur
»
16.01.2012 10:21:36 / sigvardur
Orðið ábyrgð er eflaust ekki vinsælt á Íslandi í dag eða hreinlega stundum verið að ýta því orði út. Við heyrum oft að Facebook kemur til sögunar þegar verið er að ræða hjónaskilnaði. Facebook ber ekki ábyrgð á því sem fólk segir eða gerir. Það er fólkið sjálft sem velur hverja það hefur sem vini sína. Það er fólkið sjáft sem velur það sem það segir. Áfengi er heldur engin afsökun fyrir óheiðarleika í samskiptum. Það er engin afsökun að segja ég gerði þetta bara af því að ég var fullur eða full. Ef maður á maka, að þá tekur maður ábyrgð á því og er heiðarleg/ur í sambandinu.
Að taka ábyrgð á gjörðum sínum virðist heldur ekki vera vinsælt í dag. Við heyrum að dómskerfið er orðið mengað af þessu líka. Dómar þar sem menn eru dæmdir ósakhæfir því að þeir gerðu sér ekki grein fyrir því sem þeir voru að gera. Staðreyndin er samt sú, ef ég geri eitthvað, að þá verð ég að taka ábyrgð á því og vera tilbúin að taka afleiðingunum af því. Sama hvort sem ég hafi gert mér grein fyrir því eða ekki á þeirri stundu sem ég gerði það. Ég efast stórlega um það að áður en fólk gerir eitthvað af sér, að það sé að hugsa eitthvað rökrætt áður en það framkvæmir hlutina.
Hvað þá með sambandsstatusa á Facebook eins og það er flókið , eða orðið bólfélagar... Fólk vill tengjast en það vill ekki taka ábyrgð á því sem það gerir. Satt að segja er mín skoðun á því að annað hvort er fólk saman eða ekki. Hvað er svona flókið við það ? Sem betur fer að þá hef ég alldrei verið týpa í það að eiga bólfélaga. Ég get allveg viðurkennt það að ég hef sofið hjá án skuldbindingar eða svona one night stand. En þó ávallt liðið ílla eftir það og liðið eins og ég sé dáinn innan í mér.
Furðulegasta fyrirbærið er haltu mér sleptu mér. Ég hef allveg reynslu af þeim pakka líka. Þar sem konan fór og kom til skiptis. Það er eins og í þeim tilvikum sé um að ræða sjúklega eigingirni og sjálfselsku. Aðilinn kemur þá bara inn í líf þitt þegar þér gengur vel, eða þegar þú ert farin að gefa færi á þér gagnvart öðrum. Það er svona eins og að tryggja það að þú sért ekki að hitta aðra eða haldir áfram með líf þitt. Hvort sem þú velur að vera ein/n með sjálfum þér eða ekki. Síðan er lofað öllu fögru og áður en þú veist af, er aðilinn farinn og segist vilja vera ein/n. Síðan líður tíminn og þetta endurtekur sig aftur og aftur. En er það þá aðilinn sem er að koma og fara sem tekur ábyrgð á því að þetta sé svona ? Nei það erum við sjálf sem veljum það að hleypa þeim aftur og aftur að okkur, og þurfum því að taka ábyrgð á því.
Satt að segja að þá er svona haltu mér sleptu mér dæmi, messta turn off dæmi sem til er, og slæmt fyrir okkur sjálf að vera þáttakendur í því, hvorum megin svo sem við erum. Þetta hljómar líka svona eins og það sé verið að athuga hvort það sé haft tök á manni eða vald. Eða verið að láta mann reyna að hlaupa á eftir sér, ekki fara. En það sem ég lærði var að sleppa tökunum á þessu. Ef hún vildi fara, að segja þá ok og vera ekkert að spá í því eða eltast við hana. Það er svona kallað ok allt í lagi, þetta er þín ákvörðun og þú um það.
Þegar þessir aðilar fara að finna að þeir missi tökin yfir þér. Að þá hætta þeir þessu. Það getur orðið að vítahring að lenda í svona. En maður er samt alltaf ábyrgur sjálfur.
Það er enginn ábyrgur fyrir mig, að ég komi mér í háttinn á réttum tíma svo ég verði úthvíldur fyrir næsta vinnudag ef um slíkt sé að ræða eða skóladag. Það er ekki tölvunni að kenna að ég nennti ekki að slökkva á henni á skynsamlegum tíma. Það er mér að kenna og ábyrgðin er mín.
Allt það sem ég segi og geri, er ég ábyrgur fyrir. Ef ég vel það að vera heiðarlegur, að þá uppsker ég eftir því. En ef ég vel óheiðarleikan , að þá þarf ég líka að uppskera eftir því og taka á því ábyrgð. Það er engin afsökun að segja, já ég er svo meðvirk/ur að ég get ekki sagt nei. Ef um meðvirkni að þessu tagi er að ræða, að þá er ábyrgðin þín að taka á því, ekki hinna aðilina sem tala við þig ...
Þetta hljómar eins og skammarræða en á ekki að vera það. Þetta er einungins skrifað til að benda á ábyrgðina sem fylgir því sem við gerum og segjum. Verði okkur á, þá viðurkennum við það og erum tilbúin að bæta það upp og gera betur næst.
»
13.01.2012 10:21:49 / sigvardur
Hefur þú heyrt um WAZZUB? ~ WAZZUB, er snilldar konseft; Sem hefur ALDREI verið gert áður ~ Gerðu ekki mistök. WAZZUB er multi-billion dollar verkefni. Það er búið að vinna hörðum höndum að því síðan 2007 með yfir $2,000,000 fjárfestingu.
(óbeint er þér boðið að koma inn í hópa fjárfestanna FRÍTT, eingöngu að bjóða þínum vinum að vera með líka FRÍTT, þetta tilboð varir í stuttan tíma. )
Þetta er nýjasta Internet fyrirbærið; Þetta er komið til að vera og þú ert einn af fyrstu í heiminum sem er að heyra af því. Svo það er MJÖG mikilvægt að þú skiljir hvað er hér á ferðinni og hvað þú ert með í höndunum, þetta mun fara um eins og eldur um sinu.
~ Tíminn er ALLT ~
Þú getur komið þér fyrir fjárhagslega séð ævilangt – og allt FRÍTT -
Og þénað feiknalega góðar sístreymitekjur sem koma aftur og aftur ólíkt ÖLLU sem þú hefur kynnst áður.
~ Þetta getur gerts með hraða ljóssins að því þetta er FRÍTT fyrir ALLA ~
Því fleiri meðlimi sem þú býður að vera með F*R*Í*T*T, þeim um meiri tekjur færðu.
Þú getur þénað uþb. $1.00 (112kr) pr. einstakling sem þú býður "ÓTAKMARKAÐ" með x 5 kynslóða-dýpt WAZZUB ffjölskyldan. (þetta er háð tekjum WAZZUP)
Ef þetta er ekki nóg, sjáðu þá hvað gerist nú...
Þú einfaldlega býður 5 vinum að vera með f*r*í*t*t- til framtíðar og þeir gera það sama í 5 kynslóðir:
1. Kynslóð 5 x $1.00 = $5.00
2. Kynslóð 25 x $1.00 = $25.00
3. Kynslóð 125 x $1.00 = $125.00
4. Kynslóð 625 x $1.00 = $625.00
5. Kynslóð 3125 x $1.00 = $3,125.00
Mánaðarlegar sístreymistekjur þínar eru því = $3,905 það er GARANTERAÐ að það er ekkert þarna úti sem líkist þessu.....
Flestir munu bjóða fleirum en 5 f*r*í*t*t að verða félagar.
Hvað er allir bjóða 10 einstaklingum?
Sú upphæð sprengir alla venjulega skala: $111,110 á mánuði til framtíðar!
Hér kemur svo KICKER‘inn: Það stoppar ekki hér. Því fleiri sem þú býður því hærri tekjur muntu hafa. Fjöldi þeirra sem þú býður er ótakmarkað.
Prófaðu 20 eða 30 og sjáðu hvað gerist... IT WILL BLOW YOUR MIND!
Flestir munu verða með af því þetta er einstakt,
Þetta er ótrúlega ÖFLUGT og það er F*R*Í*T*T. Allir elska það sem er F*R*Í*T*T.
~Himinn er raunverulega það sem takmarkar hér á WAZZUB ~
Hér er mín ráðlegging:
Skref 1 – smelltu hér og skráðu þig inn:http://signup.wazzub.info/?lrRef=f6cd9
Skref 2 – lestu þessar mikilvægu uppl´syingart:www.wazzub.info/facts.htm
Skref 3 – lestu “Hversvega er WAZZUB öðruvísi?http://www.wazzub.info/difference.htm
Skref 4 – bjóddu vinum þínum að vera með, SETTU ÞINN LINK í skref 1.
Flíttu þér núna!
99.99% af heiminum þekkir ekki WAZZUP ennþá.
Kær kveðja
Sigvarður
6119620
ps:ef að þú hefur einhverjar frekari spurningar eða vantar aðstöð að einhverju tagi þá ekki hika við að hringja
WAZZUB - The Power of "We"!
signup.wazzub.info
WAZZUB - The Power of "We"!
signup.wazzub.info
WAZZUB - The Power of "We"!
signup.wazzub.info
»
09.01.2012 09:21:54 / sigvardur
Það er oft þannig, að við setjum Guði takmörk með huga okkar og trú, eða setjum hann í kassa eins og það er orðað. Samt segjum við Guð er allmáttugur. Guð er án takmarkana. Hann er stærri og meiri en hugur okkar getur rúmað. Einhvern tíman sat ég og hlustaði á ræðu um að Guð heldur á sköpunni í lófaspönn sinni.
Þá var verið að tala um stjarnfræðilegar tölur varðandi stærð alheimsins. Ég man ekki nákvæmlega hversu margir km á klst ljóshraðinn , hvort það sé eitthvað um 300 þús km hraði á klst. En það var verið að tala um hvað það tæki langan tíma að fara til tunglsins á þessum hraða. En ég reiknaði þá út hvað það tæki langan tíma að fara á milli allra stjörnukerfa sem maður hefur uppgvötað eða séð á ljóshraða. Útkoman var nokkur þúsund ár á yfir 300 þús km hraða. Samt er alheimurinn mun stærri. Þannig að ef þú ætlaðir að ferðast á milli þumalputta og litla putta á Guði að þá væri þú nokkur þúsund ár að ferðast þar á milli á ljóshraða.
Þannig að við sjáum að Guð er svo stór að hugur okkar getur ekki rúmað það. Því ættum við þá að vera takmarka það sem hann getur gert ? Ætli það sé ekki manninum eðlislægt að reyna setja öllum hlutum takmörk. En í þessu tilviki er það ekki hægt.
Ef Guð segist ætla að gera eitthvað, að þá gerir hann það. Ég man eftir því þegar ég stóð frammi fyrir því að byrja með unglingastarf og byrjaði á 0 unglingum. Ég stóð frekar vanmáttugur fyrir því hvernig ég ætti að fara á þessu. En Guð talaði þá til mín upp úr Filipibréfinu í 2 versum.
Fil.2:13 Því það er Guð sem verkar í ykkur, bæði að vilja og framkvæma sjálfum sér til velþóknunar.
Fil.1:6 Ég fulltreysti eimitt því að hann sem byrjaði í ykkur góða verkið, muni fullkomna það allt til dags Jesú Krists.
Þarna opinberaði Guð fyrir mér að það væri hann sem myndi vinna verkið í gegnum mig. Það er að segja að ég yrði farvegur hans til annars. Hans hendur og fætur.
Gal.2:20 talar um að það sé Kristur sem lifir í okkur og við lifum ekki sjálf framar..
Jesús sagði að við myndum meira segja vinna meiri verk en hann gerði sjálfur þegar hann gekk hér á jörð. Þegar við lesum yfir Guðspjöllinn og sjáum hvað Jesús gerði. Að þá voru honum engin takmörk sett í því sem hann gerði. Hann gekk á vatni, reysti upp dauða, sagði hafinu að hafa hljótt um sig, læknaði alla þá sem sjúkir voru, rak út ílla anda. Allir menn reyndu að hanka hann á einhverju sem hann gerði, en hann brást alldrei og allir urðu rökþrota sem reyndu að klekkja á honum.
Þar sem þú ert, þar er Jesús. Þannig að þegar þú biður fyrir öðrum, þá ert það ekki þú sem gerir hlutina. Heldur Kristur í þér.
Post.1:8 talar um að við munum öðlast kraft þegar Heilagur Andi kemur yfir okkur.
Orðið kraftur þýðir möguleiki eða geta til þess að framkvæma. Það sem gerist þegar Heilagur Andi kemur yfir þig, að þú getur gert hluti sem þú gast ekki gert áður. Því það er Guð sem er að verki í þér.
Þegar það kemur að því að virkja þennan kraft í lífum okkar, að þá þurfum við að teygja okkur að uppsprettum Guðs og eiga tíma í bæn og lestri í orðinu. Við getum ekki lifað á trú annara. Við þurfum sjálf að taka ábyrgð á því að vaxa og þroskast í trúnni.
Jóhannes skírari sagði, ég á að minnka en hann á að vaxa. Besta leiðin til að læra að vera ekki að þvælast fyrir Guði, þegar hann er að vinna í gegnum líf okkar. Er að nota tungutalið. Þá er ég að meina tungutal til persónulegrar uppbyggingar. Það sem gerist er að við verðum hæfari til að starfa fyrir Guð. Tungutalið er himneskt mál sem Guð hefur gefið okkur , til að byggja okkur upp í okkar helgustu trú.
Hann hefur gefið okkur allt sem við þörfnumst til að vera farvegur hans inn í líf annara á þessari jörð. Það er ávallt á okkar ábyrgð að ganga út á það og framkvæma.
Það er eitt sem ég hef orðið var við síðustu ár. Fólk biður og biður um vakningu. Guð heyrir þessar bænir. En hvað er það þá sem hindrar að það gerist ? Það erum við sjálf. Guð lætur ekki á sér standa. Flestar kirkjur eru fullar og hvernig ætla þær að koma öllum þeim fyrir sem frelsast ? Kirkjur staðna yfirleitt þegar fjöldin er komin upp í vissan hluta. Staðreyndin er sú, ef við myndum treysta Guði og byggja margfallt stærri sali, til að halda samkomurnar í að þá myndi skapast pláss fyrir fleyrri til að koma.
Það erum við sem klikkum, ekki Guð... Með réttu ættu samkomuhús að rúma jafn marga og Laugardalshöllin ... Guð fer létt með að fylla þannig hús, leyfir þú honum að starfa í gegnum þig á þann hátt sem hann vill.
Það er eitt sem mig langar líka að koma á framfæri, sem Guð kenndi mér. Þegar ég er að fara byrja á einhverju starfi. Að þá kem ég til hans og spyr hann, hvernig hann vill hafa þetta og hvernig ég á að fara að. Manna hugmyndir geta verið ágætar, en þær virka samt ekki nema að eitthverju takmörkuðu leyti, Þegar ég get út á það sem Guð sýndi mér, að þá fyllti hann salinn á 2-3 mánuðum .. því miður rúmaði salurinn ekki meira en 60 í sæti í einu. En salurinn fylltist ... því það var Guð sem var að verki, og þetta hefur ekkert með mig sjálfan að gera persónulega, nema af því leyti að ég leyfði honum að starfa í gegnum mig.
Þess vegna skiptir miklu máli að nota tungutalið og læra hlusta á það sem Guð hefur að segja ...
»
18.12.2011 22:08:24 / sigvardur
Ég vil óska öllum gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári og takk fyrir það sem er að líða 
»
26.11.2011 12:28:50 / sigvardur
Ég hef ákveðið að taka mér smá pásu frá því að vera blogga, þar sem ég er að einbeita mér að því að skrifa bók nr 2. Um hvað hún verður er leyndarmál.
En fyrir þá sem spyrja sjálfa sig, hver var bók nr 1 ? Hún heitir Lærðu meira um Guð , og er Biblíuspurningarbók með 1000 spurningum sem ég samdi sjálfur á löngu tímabili. Ég setti þá bók í pdf form. Þessi bók er gefins fyrir þá sem vilja. Ef ykkur langar í eintak að þá er bara að senda beiðni um það á sigvardur1@gmail.com og ég sendi ykkur hana.
En þangað til næst , sem ég reikna með að verði einhvern tíman í janúar, take care og hafið það gott
»
17.11.2011 18:56:47 / sigvardur
Að horfa fram á við, getur verið viss lífskúnst. Því við mennirnir erum alltof gjörn á að vera með hugan við það sem gerðist í gær, eða það sem gæti gerst á morgunn, í stað þess að lifa í núinu.
Að horfa fram á við þýðir ekki að vera stöðugt með hugan við það sem hefur ekki gerst. Það þýðir einfaldlega, að gleyma gærdeginum og leyfa honum að vera þar sem hann er. Og svo sem óþarfi að taka fortíðina inn í daginn í dag. Að lifa hvern dag fyrir sig, og takast á við það sem dagurinn hefur upp á að bjóða. Trúi ég að sé að horfa fram á við.
Ég er samt ekki að segja að maður eigi ekki að setja sér markmið og stefna að þeim. Því ef við höfum ekki markmið, að þá náum við engum árangri í því sem við erum að gera.
Að horfa fram á við, þýðir líka að vera ekki að velta sér upp úr mistökum gærdagsins, sama hvort sem þau hafi verið slæm eða ekki. Ef við höfum gert á hlut einhvers, að þá að sjálfssögðu gerum við það upp og höldum áfram okkar striki.
Að lifa akkúrat hér og nú og njóta þess ætti að vera markmið sérhvers manns. Gærdagurinn var í gær og það skiptir engu máli hversu mikið af peningum eða eignum þú átt. Þú getur ekki fengið gærdaginn til baka. Morgundagurinn er á morgunn og því ekkert sem ég get gert fyrr en hann kemur. En það sem ég get nýtt mér er dagurinn í dag og unnið að því að gera þennan dag sem bestan.
Að vakna og taka ákvörðun um að þetta verður góðu dagur, er líka hlutur sem skiptir miklu máli. Ég hef lært það, að það skiptir miklu máli hvernig ég hugsa og hvernig ég tala. Ef ég vakna og segi að þetta verður ömurlegur dagur að þá verður hann það, því að viðhorf mitt er þannig. En ef viðhorf mitt er jákvætt að þá verður þetta góður dagur.
Það er stórkostlegt að vita til þess, að til að breyta því hvernig manni líður eða hvernig líf manns er, að þá skiptir hugarfarið öllu máli. Breytt hugarfar er líka eitt af þvi sem ritningarnar kenna okkur. Viðhorf okkar til lífsins þurfa að breytast og vera í samræmi við Guðsvilja.
»
09.11.2011 10:26:02 / sigvardur
Ég hef svona verið að velta fyrir mér agapeo kærleikanum, sem er ást án skilyrða. Ást eða kærleikur sem gefur án þess að ætlast til þess að fá til baka. Kærleikur sem elskar alltaf, allveg sama hvernig er komið fram við hann,
Hvernig getur svona kærleikur starfað í okkar lífi , og hvernig virkar hann eiginlega ? Þegar það kemur að foreldrum sem eiga börn. Þá er ég nokkuð viss um að foreldrar hafa þennan kærleika gagnvart börnum sínum, allveg sama þótt þau séu óþekki, rífi kjaft, geri eitthvað af sér eða séu bara stillt og góð, að þá er ég nokkuð viss að foreldrar elska alltaf börnin sín sama hvað, því þau eru hold af þeirra holdi.
En þegar það kemur að einhverjum sem við jafnvel þekkjum ekki neitt, að þá horfa hlutirnir aðeins öðruvísi við. Í mörgum tilfellum, er fólki nákvæmlega sama um náungan. Íslendingar eru reyndar svoldið fjarri þvi að vera sama, því ég held að engin þjóð sé jafn dugleg að gefa af sér til þeirra sem minna mega sín og láta mál sig varða, allveg sama hvort sem það er fátækt út í Afríku, eða veikt barn sem þarf á læknisaðstoð að halda. Íslenska þjóðin hefur það alltaf í sér að finna til með þeim sem minna mega sín, þá er ég að tala um allmúgan, því við vitum það að því ríkara sem fólk er oft á tíðum, því nískara og eigingjarnara verður það, og jafnvel óhamingjusamara. Því það fylgir þvi gleði að gefa af sér til þeirra, sem geta ekki gefið til baka. Biblían segir að sá eða sú sem gefur fátækum, lánar Drottni, og við vitum það, að Drottinn lætur engann eiga neitt inni hjá sér, hann gefur margfallt til baka.
En það sem hefur verið að veltast um í huga mínum, er varðandi fólk sem brýtur á okkur aftur og aftur.Að vissu leiti er það hálfgerð klikkun í augum sumra að gefa fólki alltaf tækifæri aftur og aftur. En þannig er Guð gagnvart okkur, hann gefur okkur tækifæri eftir tækifæri, jafnvel þótt við gerum sömu mistökin oftar enn 100 sinnum. Hann er alltaf tilbúin að reysa okkur við og hjálpa okkur að halda áfram okkar striki.
Því að eins og stendur í 13 kaflanum í 1.Kor um einkenni kærleikans. Hann trúir öllu og vonar allt og umber allt. Er það þá ekki kærleikur að elska persónu og gefa henni tækifæri eftir tækifæri ? Maður vill alltaf trúa því og vona að persónan vilji bæta sig. Þannig að það getur ekki verið annað en kærleikur til vissara persóna sem veldur því að við gefum þeim alltaf annan séns. En ég vil samt taka það fram, að það er eitt að elska persónu og annað að leyfa þeim að koma ílla fram við sig. Kærleikurinn breiðir yfir allt, þótt hann samþyki ekki verknað sem er rangur og skemmandi.
Svona á stuttri lífsgöngu minni, að þá hef ég lært, að ég get verið á þann hátt, að þegar fólk er að reyna meiða mig með orðum eða gera eitthvað til að særa mig, að þá get ég látið það ekki hafa nein áhrif á mig. Það er hægt, og tekur sinn tíma að læra það. Þannig held ég að kærleikurinn sé, hann lætur ekki eyðileggjandi hegðun annara skemma fyrir sér, heldur er hann tilbúin að rétta út hjálparhönd , hvenær sem er, alltaf fyrir hvern þann sem vantar hjálp.
»
03.11.2011 08:37:34 / sigvardur
Þegar ég sat á fundi um daginn, var talað um að alkólistar misnota áfengi og eiturlyf. En ég fór að velta fyrir mér, hvað er misnotkun ? Misnotkun virðist vera bæði andleg og líkamleg. Eftir því sem ég næst kemst hvað misnotkun er. Er röskun sem einkennist af eyðileggjandi minnstri, sem leiðir til verulegra vandamála og vanlíðanar. En þegar það kemur að andlegu ofbeldi eða kynferðislegri misnotkun, að þá er það: Íll meðferð á manneskju sem þarnast hjálpar, stuðnings eða andlegrar eflingar með þeim afleiðingum að manneskjan missir styrk, eða grafið er undan andlegum þrótti hennar.
Þegar það kemur að andlegu ofbeldi eða kynferðislegri misnotkun gagnvart barni, að þá eiga börn mjög erfitt með að verja sig. Vegna þess að manneskjan sem misbeitir valdi sínu er fullorðin og notar ýmsar kúgunar og hótunar aðferðir til að ná sínu fram. Börn eiga ekki um annan úrkost að velja að reyna lifa af, því að í mörgum tilvikum þora þau ekki að segja frá, þar sem slæmum afleiðingum hefur verið hótað, verði sagt frá.
Andlegt ofbeldi gagnvart börnum, hefur líka mjög slæmar afleiðingar. Börn sem eru brotin niður stöðuglega, og mötuð á því að þau séu ekki nógu góð, að þau geti ekki neitt og það verði alldrei neitt úr þeim. Fara smá saman að trúa því að þau séu vesalingar og missa sjálfstraustið og sjálfsvirðinguna. Það sem gerist hjá börnum sem verða fyrir andlegu ofbeldi er, að þau fá það í sig, að þau verði að sanna sig, og séu einhvers virði. Þau gera það með því að leggja sig mikið fram við að ná árangri og fá þannig viðurkenningu hjá öðrum um að þau séu nógu góð. Þessi hugsun, ef ég verð nógu góð/ur í þessu, að þá líkar þessum vel við mig.
Það kemur líka upp sterkur ótti við höfnun. Að vera ekki meðtekin. Börn sem reyna að lifa af slíkt ofbeldi. Skammast sín fyrir það hver þau eru. Og til að verja sig, byrja þau að ljúga til um hver þau eru. Því að þau eru hrædd um, ef þau segi satt til um sjálf sig, að þá verði þeim hafnað. Það er jú búið að mata þau á því að þau séu ekki nógu góð.
Þannig að andlegt ofbeldi er misbeiting á valdi fullorðina gagnvart börnum í þessu tilviki. Það bæði eyðileggur börnin og brítur þau niður. Mörg börn gætu leiðst út í neyslu áfengis og fíkniefna. Þó svo að þau geri sér ekki grein fyrir því strax, að þá munu þau átta sig á því þegar lengra er komið inn í líf þeirra. Að áfengið og eiturlyfin , hafa verið ákveðin vörn fyrir þau. Til þess að deyfa þau fyrir raunveruleikanum. Því að þegar víman er til staðar, að þá er enginn sársauki eða annað til staðar sem truflar þau. Í sumum tilvikum geta einstaklingar orðið ofbeldishneygðir undir áhrifum vímuefna. Varðandi ofbeldishneygðina, þá get ég aðeins skoðað það út frá sjálfum mér, sem einnkenndist af reiði, minnimáttarkennd og þörf fyrir að fá viðurkenningu og virðingu frá öðrum. Í mínu tilviki, notaði ég ofbeldi til að fá fólk til að bera virðingu fyrir mér. Sem er að sjálfssögðu röng aðferð til þess, því ég notaði skrokk minn sem vald yfir öðrum til að fá viðurkenningu. Það má flokka undir misnotkun að vissu leyti því að geta lamið og meitt aðra er ákveðið vald sem er misnotað til að fá sínu fram og til að skapa óttablandna virðingu.
Áhrif kynferðislegrar misnotkunar eru oft slæm líka. Bæði þá að stelpur og strákar leiðast út í lauslæti, og líta á það að einhver vilji sofa hjá þeim, sem viðurkenningu. Það getur líka haft aðrar slæmar afleiðingar sem veldur því að þegar sofið er hjá, kemur fyrirlitning gagnvart hinni manneskjunni sem er sofið hjá. Í mínu tilviki að þá, fyrirleit ég konur þegar ég hafði sofið hjá þeim og hætti með þeim. Ég var 20 ára gamall þegar ég gerði mér grein fyrir því að ég gerði þetta og hætti því. Misnotkun getur líka leitt út í þá braut, að þegar fólk eldist að það getur ekki hugsað sér að vera með aðila að gagnstæðu kyni, vegna þess sem hefur verið gert á þeirra hluta , kallar fram á sársauka. Þannig að aðilar velja það frekar að vera með aðila að sama kyni. Þó svo að ég hafi alldrei leiðst út á þá braut að gera slíkt. Að þá skil ég þá einstaklinga sem gera það. Ekki misskilja mig, allir samkynhneigðir einstaklingar, hafa ekki verið misnotaðir, sumir einstaklingar eru með öðruvísi hormóna en aðrir og fæðast svona. Enda skiptir kynhneigð engu máli, heldur er það einstaklingurinn sjálfur sem skiptir máli, óháð kyni, trú eða litarhætti.
En hvernig er þá hægt að vinna sig út úr þessu ? Það eru eflaust til margar góðar aðferðir til að vinna úr svona hlutum, bæði þá sjálfsvinna og með hjálp sérfræðinga. Og áður en ég held lengra, að það er engin skömm af því að hafa lent í misnotkun, skömmin er þeirra sem misbeittu valdi sínu.
Það sem ég valdi að gera, var að fara yfir atburðina og velja það að fyrirgefa. Fyrirgefningin hefur gert mig frjálsan frá reiði og hatri gagnvart vissum manneskjum. Ég er frjáls gagnvart þeim í dag. En þegar það kemur að sjálfsvirðingunni oflr. Að þá hefur það tekið lengri tíma að byggja mig upp. Því að þegar maður er alin upp við eyðileggjandi lífsmynnstur að þá verðum við háð sársauka og gerum oft hluti sem fá okkur til að líða ílla, eða leitum í aðstæður þar sem okkur er hafnað. Það sem mér var kennt, var að byrja tala jákvæða hluti yfir sjálfan mig. Ég er ekki það sem var sagt við mig í fortíðinni eða annað fólk segir að ég sé. Ég er það sem Guð segir að ég sé. Hönnuðurinn veit alltaf best , hvað það er sem hann bjó til. Sá sem hannaði bílinn, veit best að bíllinn var hannaður til að geta komist hraðar á milli staða og flutt einstaklinga með í leiðinni. Þar sem Guð skapaði okkur. Að þá þurfum við að leita til hans og spyrja hann, þessa spurninga. Hver er ég ? Afhverju er ég til og hvað er það sem mér er ætlað að gera ? Það mætti spyrja ýmissa annara spurninga. En þessar næga mér. Guð segir að ég sé yndisleg sköpun hans oflr. Það sem ég hef gert , er að tala jákvæða hluti yfir sjálfan mig. Það hjálpar til og tekur sinn tíma, en það virkar. Líklega er það allra mikilvægasta sem ég hef lært er að Guð er kærleikur, hann elskar mig nákvæmlega eins og ég er.
Ég hef sóst í það að þakka Guði fyrir það að hann elskar mig. Hann er kærleikur, hann er uppspretta kærleikans, og sú umhyggja og ást sem ég þarfnast fæ ég hjá honum. Það sem gerist þegar ég fer að meðtaka ást Guðs til mín, er að hún fer að endurspeglast í gegnum líf mitt til annara, og ég verð hæfur til að elska aðra, og ég verð heill innan frá og út. Það er kærleikur Guðs sem hefur breytt mér, ég hef ekki þurft að rembast neitt sjálfur við að reyna elska aðra. Kærleikur Guðs hefur þau áhrif á mig, að mig langar til að gefa öðrum af tíma mínum, mig langar til að sjá öðrum ganga vel, mig langar til að hálpa þeim sem er í nauðum staddur. Mig langar til að fyrirgefa öllum og sjálfum mér líka.
En hvernig er hægt að fyrirgefa slæma hluti sem gerðir hafa verið á okkar hlut ? Ég hef oft heyrt fólk segja, þetta verður þér alldrei fyrirgefið. Það að vilja ekki fyrirgefa öðrum. Er manns eigin sjálfsskapar víti. Ég fyrirgef sjálfs míns vegna, svo ég sjálfur sé frjáls. Að fyrirgefa er ákvörðun sem við tökum. Oft þegar það hafa komið upp sársaukafullir atburðir sem vekja upp reiði og sársauka, að þá segi ég við sjálfan mig, ég er búin að velja það að fyrirgefa. Í söfnuðinum þar sem mitt andlega heimili er, er lagt mikið upp úr kærleika og fyrirgefninunni og innri lækningu. Mér var kennd ákveðin fyrirgefningarbæn, sem virkar. Hún er svona: Ég vel að fyrirgefa viðkomandi fyrir að hafa gert þetta, ég leysi hann/hana undan öllum dómi, hann/hún skuldar mér ekki neitt. Hann/hún er allgjörlega frjáls, og ég iðrast fyrir að hafa haldið í ófyrirgefningu gagnvart þessum aðila.
Ég nota þessa bæn mikið, því hún hjálpar mér að vera frjáls í þessum heimi þar sem breyskt fólk býr, því að enginn er fullkominn nema Guð einn, og þess vegna ættum við að sleppa því að hafa þá kröfu á fólki að það megi ekki gera mistök, og því ættum við að leyfa mönnum að vera mannlegir og nota fyrirgefninguna sem meðal gegn hatri, beyskju og ófyrirgefningu.
»
10.10.2011 09:02:27 / sigvardur
Jóh.3:16 Því svo elskaði Guð heiminn, að hann gaf son sinn eingetinn, til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki, heldur hafi eilíft líf. /> Kærleikur Guðs breiðir úr sér og dregur okkur til sín. Guð er kærleikur, og þar sem hann er kærleiksríkur að þá gefur hann okkur val að koma til hans eða reyna fara okkar eigin leið í lífinu sem leiðir yfirleitt ekki til góðs. /> Róm.5:8 En Guð auðsýnir kærleika sinn til vor, þar sem Kristur er fyrir oss dáinn meðan vér enn vorum í syndum vorum. /> Róm.8:32 Hann sem þyrmdi ekki sínum eigin syni, heldur framseldi hann fyrir oss alla, hví skyldi hann ekki líka gefa oss allt með honum? /> 1.Jóh.4:9-10 Í því birtist kærleikur Guðs meðal vor, að Guð hefur sent einkason sinn í heiminn til þess að vér skyldum lifa fyrir hann.-10-Þetta er kærleikurinn: Ekki að vér elskuðum Guð, heldur að hann elskaði oss og sendi son sinn til að vera friðþæging fyrir syndir vorar. /> 1.Jóh.5:13 Þetta hef ég skrifað yður, sem trúið á nafn Guðs sonar, til þess að þér vitið, að þér hafið eilíft líf. /> Samkvæmt Jóh.3:16 þýðir orðið kærleikur að gefa það besta þar sem þörfin er mest. Guð gaf það besta sem hann á, sinn eigin son, til fallsins heims, til þess að allir sem leita til Krists, eignist eilíft líf, og frelsist frá þessum fallna heimi. /> Guð er kærleikur, þar af leiðandi er það besta sem þú getur eignast, er lifandi samfélag við hann. Þegar þú kemur til Krists, að þá verður þú Guðs barn, og eignast barnaréttinn, til að segja Abba Faðir, sem þýðir að þú hefur eignast hinn fullkomna föður. Þar sem Faðirinn gefur þér barnaréttinn að kalla hann pabba. /> Róm.8:14-17 Því að allir þeir, sem leiðast af anda Guðs,þeir eru Guðs börn.-15- En þér hafið ekki fengið anda, sem gjörir yður að þrælum að lifa aftur í hræðslu, heldur hafið þér fengið anda, sem gefur yður barnarétt. Í þeim anda köllum vér: Abba, faðir!-16- Sjálfur andinn vitnar með vorum anda, að vér erum Guðs börn.-17- En ef vér erum börn, þá erum vér líka erfingjar, og það erfingjar Guðs, en samarfar Krists, því að vér líðum með honum, til þess að vér einnig verðum vegsamlegir með honum. /> Besta predikunin til annara , er að kynna þau fyrir kærleika Guðs, sem dregur að sér eða laðar til sín. Það er ekki kærleikur að þvingva trú okkar yfir á neinn, né gera lítið úr trú annara. Þó svo vissulega að okkur mistakist það oft á tíðum. En við lærum og þroskumst með tímanum. /> 1.Kor.13:4-8a , 13.. Kærleikurinn er langlyndur, hann er góðviljaður. Kærleikurinn öfundar ekki. Kærleikurinn er ekki raupsamur, hreykir sér ekki upp.-5- Hann hegðar sér ekki ósæmilega, leitar ekki síns eigin, hann reiðist ekki, er ekki langrækinn.-6- Hann gleðst ekki yfir óréttvísinni, en samgleðst sannleikanum.-7- Hann breiðir yfir allt, trúir öllu, vonar allt, umber allt.-8- Kærleikurinn fellur aldrei úr gildi. -13- En nú varir trú, von og kærleikur, þetta þrennt, en þeirra er kærleikurinn mestur. /> Í sjöunda versinu talar um að kærleikurinn breiðir yfir allt, trúir öllu og umber allt. Þannig að kærleikur Guðs ætti að endurspeglast í gegnum líf okkar og laða aðra til Krists. /> Fólk hefur svo oft ranga ýmynd af Guði. Það sér hann sem reiðan og hefnigjarnan Guð, sem bíður eftir því að við gerum mistök svo hann geti refsað okkur. Þessi mynd af Guði er allgjörlega röng. Guð telur ekki mistök okkar. Hann minnir okkur ekki heldur á þau. Þegar Kristur fór á krossinn, að þá tók hann syndir okkar á sig og negldi sekt okkar fasta á krossinn. /> Kól.2:14-15 Hann afmáði skuldabréfið, sem þjakaði oss með ákvæðum sínum. Hann tók það burt með því að negla það á krossinn.-15- Hann fletti vopnum tignirnar og völdin, leiddi þau opinberlega fram til háðungar og hrósaði sigri yfir þeim í Kristi. /> Guð bíður ekki eftir að við gerum mistök til að refsa okkur,ef okkur verður á, hann bíður hann eftir því að geta miskunað okkur, og vill að við komum ávallt til hans, svo að syndin fjarlægi okkur ekki frá honum. Sjá má dæmi um miskun Guðs í sögunni um týnda soninn í 15 kafla Lúkasarguðsspjalls. Hann beið eftir þvi að sonur hans kæmi aftur til hans, svo hann gæti miskunað honum. /> Guð hefur heldur ekki kröfu á okkur að vera fullkomin. Því að Kristur er fullkomin fyrir okkur. Við erum íklædd Kristi. /> 2.Kor.5:17 Ef einhver er í Kristi, er hann skapaður á ný, hið gamla varð að engu, sjá, nýtt er orðið til. /> Gamli við er dáinn, og við erum upprisin sem ný sköpun í Kristi. Sem þýðir að við erum brúðir Krists. Við erum elskuð án skilyrða, við erum án sektar og skammar og 100% réttlát frammi fyrir Guði, vegna þess hve Kristur hefur gert fyrir okkur. Þar af leiðandi , er engin ástæða fyrir okkur,að berja okkur niður fyrir mistök. Það er að segja að það er enginn lagalegur grundvöllur fyrir því. /> Róm.8:1-2 Nú er því engin fordæming fyrir þá, sem tilheyra Kristi Jesú.-2- Lögmál lífsins anda hefur í Kristi Jesú frelsað þig frá lögmáli syndarinnar og dauðans. /> 1.Jóh.2:1-2 Börnin mín! Þetta skrifa ég yður til þess að þér skuluð ekki syndga. En ef einhver syndgar, þá höfum vér árnaðarmann hjá föðurnum, Jesú Krist, hinn réttláta.-2-Hann er friðþæging fyrir syndir vorar og ekki einungis fyrir vorar syndir,heldur líka fyrir syndir alls heimsins. /> Það sem skiptir mestu máli fyirr okkur, er að vita að við erum elskuð og undursamlega sköpuð. /> Sálm.139.14 Ég lofa þig fyrir það, að ég er undursamlega skapaður, undursamleg eru verk þín, það veit ég næsta vel. /> Ef við erum upptekin af því að við erum elskuð, að þá fær kærleikur Guðs, að streyma í gegnum okkur til annara. /> Róm.5:5 En vonin bregst oss ekki, því að kærleika Guðs er úthellt í hjörtum vorum fyrir heilagan anda, sem oss er gefinn. />
»
26.09.2011 02:53:52 / sigvardur
Það sem mig langar að skrifa um er lítil saga , hvernig Náð Guðs breytir öllu. Það voru eitt sinn hjón lífið blasti við þeim. Þau áttu tvo syni 2 og 4 ára gamla. Dag einn þegar 4 ára strákurinn er að leika sér á hjólinu sínu, kemur bíll á ofsahraða og keyrir á hann. Barnið lést. Faðir barnsins fylltist reiði og kenndi Guði um missi sonar síns.
Hann ákvað svo stuttu seinna að gerast lögregla, til þess að svona hlutir myndu ekki endurtaka sig. Hann ól á reiði sem bitnaði á yngri syni hans og konu. Þegar tíminn fór að líða og strákurinn að eldast. Að þá voru í rauninni einu samskiptin sem hann átti við son sinn, riflildi. Hann sagði eitthvað á hverjum degi til þess að gera lítið úr syni sínum og konu.
Dag einn þegar hann á von á stöðuhækkun innan lögreglunar eftir 15 ára starf, er starfið gefið öðrum manni. Sem var forstöðumaður safnaðar. Hann varð fyrir miklum vonbrigðum því honum fannst hann eiga það svo skilið að fá þetta starf. Það bætti ekki úr skák að hann átti í miklum fjárhagserfiðleikum og var að bugast niður. Lögreglustjórinn ákveður svo að forstöðumaðurinn og faðirinn , verði félagar innan lögreglunar á sama bíl. Til að byrja með ganga samskiptin ekki vel, en þeir virstust ná nokkuð vel saman.
Forstöðumaðurinn , velti fyrir sér kærleikanum. Hann sagði, það er auðvelt að elska þá sem þú þekkir og eru þér nálægir. En það tekur meira á að elska þá sem þú þekkir ekki, og virðast koma þannig fram við þig að þau hati þig. Það tekur meira á. Hann velti fyrir sér tilgangi þess afhverju þeir komu inn í líf hvors annars.
kvöld eitt þegar þeir eru saman á vakt kemur útkall um innbrot. Þar sem grímuklæddir menn eru að brjótast inn og stela hlutum. Faðirinn skítur á einn þeirra og fer svo til hans, til að sjá hver þetta er sem hann skaut. Þegar hann tekur lambhúshettuna af manninum, sér hann að hann hafði skotið sinn eigin 17 ára gamlan son. Gamlar tillfiningar heltust yfir hann þegar hann missti fyrri son sinn. Hann brotnaði allveg niður og vissi ekki sitt rjúkandi ráð. Og ekki batnaði það, þegar konan hans fær þær fregnir að hann hefði skotið sinn eigin son. Hún var reið gagnvart honum.
Sonur hans gekkst undir víðamikla aðgerð, þar sem skotsárið fór í annað nýrað á honum. Það kom svo í ljós að nýrað sem slapp, starfaði ekki eðlilega, og líf stráksins var í húfi. Faðirinn gat ekki gefið honum annað nýrað úr sér. Því hann var líka með þennan erfðasjúkdóm sem olli því að annað nýrað starfaði bara eðlilega. Hann verður ráðalaus og veit ekki hvað hann á að gera. Forstöðumaðurinn, bíður honum far heim og reynir svo að tala við hann, en fær svo dónaleg orð til baka og særindi. Faðirinn fer út úr bílnum og byrjar að drekka sig fullan til að deyfa tilfinningar sínar.
Forstöðumaðurinn fer svo að velta fyrir sér, afhverju félagi hans, vekji upp með honum hatur og reiði. Og afhverju , það er svona erfitt að elska hann eins og Kristur bíður okkur að gera. Elska skaltu náungan eins og sjálfan þig. Hann reynir svo sitt besta og hugleiðir þetta og leitar Guðs. Áður en hann veit af, að þá fær hann það til sinn að fara inn í kapelluna, í söfnuði sínum. Þar situr faðirinn með áfengispela ráðalaus og niðurbrotinn. Þeir fara tala saman, og faðirinn brotnar niður og biður um fyrirgefningu Guðs og iðrast þess að hafa eitt 15 árum í reiði, og sóað lífi sínu á þann hátt sem hann var búin að gera. Hann biður svo forstöðumanninn fyrirgefningar á því að hafa sært hann og sagt orð sem hann meinti ekki. Þeir fara svo saman á hnén og faðirinn gefur Guði líf sitt, tárinn streymdu niður kinnar hans, og líf kviknaði innra með honum.
Þeir fara svo saman á sjúkrahúsið. Faðirinn biður svo um næði með syni sínum og biðst fyrirgefningar á því hvernig hann hefur komið fram við son sinn, og þeir ná að sættast. Sonur hans hefur gefið upp alla von, um að fá annað nýra. En faðirinn uppörvar hann með því, að það sé möguleiki fyrir því að nýra hafi fundist handa honum. Faðirinn var staðráðinn í því að missa ekki þennan son sinn líka.
Á meðan feðgarnir tala saman. Situr forstöðumaðurinn niðri og bíður. Þá kemur læknirinn og sest niður við sama borð. Hann veitir því athyggli að hann er að skoða pappíra og biður um að fá að sjá þá, til að leiða hugan að einhverju öðru en stráknum sem lá dauðavona. Læknirinn sér að þetta er skýrsla eftir blóðrannsókn og sér að blóðflokkarnir þeirra var nákvæmlega sá sami, og segir honum að hann geti bjargað stráknum með því að gefa honum nýra. Hann felst á það.
Það er þá hafist strax handa við að undirbúa aðgerðir á þeim , til þess að nýrnagjöfin geti átt sér stað. Þegar forstöðumaðurinn er að fara inn í aðgerðina, kallar hann á konu sína og segir: Núna veit ég, afhverju ég var færður inn í líf hans.
Á meðan aðgerðinar fóru fram, situr konan hans ásamt dætrum þeirra sem voru 5 og 7 ára gamlar. Sú yngri spyr móður sína: Mamma hvernig getur nýrað úr svörtum manni virkað í hvítum manni ? Móðir hennar snýr sér að henni og segi, það er af því að undir skynninu erum við öll eins.
Þegar þeir hafa jafnað sig eftir aðgerðina, gefur strákurinn Guði líf sitt og móðir hans líka. Þegar þau eru á samkomu, að þá er verið að tala um fyrirgefningu Guðs og hvernig Náð hans breytir öllu. Þá gengur inn maður, og forstöðumaðurinn spyr hann, hvort hann geti hjálpað honum eitthvað. Maðurinn, byrjar þá að rifja upp atvikið og það kom upp að hann var sá sem keyrði á barn lögreglumannsins fyrir 15 árum síðan. Hann segist alldrei geta bætt honum upp þann missi, að hafa tekið líf sonar hans af slysförum. En hann grátbiður um fyrirgefningu og snýr sér að föðurnum.
Faðirinn stendur þá upp og labbar að honum, tekur í hönd hans , faðmar hann og fyrirgefur honum og varð frjáls undan reiðinni sem hann hafði eitt 15 árum í.
Á einni stundinni, leit út fyrir að hann væri að missa annað barn sinn og konu sína líka, hann átti enga von, þar til Jesús kom inn í líf hans og breytti öllu. Þessi saga er ekki skáldskapur, þetta er það sem gerðist í raunveruleikanum.. Náð Guðs breytir öllu...
»
16.09.2011 03:39:26 / sigvardur
Eftir að hafa horft á seríu af mestu íllmennum sögunar frá Discovery Channel, að þá langaði mig að sjá hvort það væri einhverjir sameigilegir þættir með öllum þessum mönnum og konum.
Það sem var sameigilegt með öllu þessu fólki, er, hversu valdamikið það var, og sú hugsun í huga þeirra að þau gætu gert hvað sem er við hvern sem þeim sýndist. Mikið vald og mikill auður, er það sem margir menn þrá. En skilar það einhverri hamingju ? Nei alls ekki. Hamingja er samt tengd velgengni mannsins í lífinu. En er allgjör andstaða við íllsku þessa fólks.
Ætli þetta fólk hafi ekki átt það sameigilegt líka að vera andsetið og með anti krist innra með sér. Menn eins og Neró munu eflaust alldrei eiga sína líka. Neró komst til valda í gegnum móður sína sem stjórnaði honum. Það er sagt að hún hafi látið hann vera minnugan þess að það var hún sem kom honum til valda, og hann þurfti að greiða henni til baka með kynferðislegu sambandi og giftast stjúp systir sinni. Neró gekk það langt að láta myrða móðir sína ásamt því að myrða alla fjölskyldumeðlimi sína. Hann hafði ánægju af því að pinnta fólk og drepa það. Hann myrti alla embættismenn og hershöfðingja , sem honum fannst vera ógn við sig. En á endanum varð hann að flýja, þar sem herir hans snérust gegn honum. Það er sagt að ritari hans, hafi aðstoðað hann við að koma hnífi í gegnum háls sinn, til að taka sitt eigið líf.
Ívan hinn grimmi sem stjórnaði í Rússlandi var mjög brenglaður líka. Sem barn hafði hann unun af því að pinnta dýr. Hann tók þá jafnan ketti og fór með þá upp á háar byggingar og kastaði þeim niður, og hafði ánægju af því að pinnta fugla og rista þá lifandi. Með árunum fór hann að pinnta fólk. Hann kvænntist einni ungri stúlku sem lést svo 17 árum síðar. Það´er að segja 29 ára gömul. En að kvennavali sínu, að þá var komið með 12 ára stúlkur sem voru stillt upp fyrir framan hann, og hann valdi sér eina 12 ára til að giftast. Hann elskaði þessa konu, og það er talað um að hún hafi haldið aftur að honum, en hún dó á dularfullan hátt 29 ára gömul. Eftir þetta sturlaðist Ívan. Sem barn hafði hann horft upp á móður sína deyja eftir að henni var byrlað eitur, og faðir hans var einnig myrtur.
Hann á að hafa fundið huggun í trúnni. En eftir að hafa séð hvernig hann túlkaði trúnna, að þá er greynilegt að fókus hans, var alldrei að iðrast og snúa sér til Krists. Hann tileinkaði sér kroníkubækurnar, og taldi sig þurfa vera sterkan, og gerði margt í nafni trúarinnar, sem trúin sagði honum ekki að gera. En hann endaði sitt skeið og skildi Rúsland eftir í óreiðu, og voru menn ekki vissir um að landið myndi lifa þetta af. Af verkum hans, að þá er dæmi um að, hann hafi fengið þær fregnir að 15 þúsund manna bæjarfélag, hafi ætlað sér að gera uppreisn gegn honum. Hann hafði þá sett saman 300 manna sveit, sem hann valdi að handahófi til að myrða, nauðga og stela frá öðrum og pinnta fólk. Kannski það sé best að nefna, að eftir að kona Ivans dó, að þá varð hann reiður út í Guð og taldi hann vera rudda að taka konu hans frá honum, og stjórnaði því af hörku og ruddaskap. Hann meira segja stakk son sinn til dauða, og lét son sinn á unglingsárum sínum horfa upp á pinntingar oflr. En aftur að þessu bæjarfélagi sem átti að hafa gert uppreisn gegn honum.Viðbrögð hans voru þau að myrða alla sem bjuggu í þessum bæ. Þannig að á viku tímabili, myrti hann og menn hans, heilt bæjarfélag, það er að segja 15 þúsund manns. Og hann veigraði það ekki heldur fyrir sér að myrða börn.
Það sem kom mér mest á óvart í þessum seríum var Dracula. Rík kona sem bjó í Ungverjalandi á miðöldum. Sem barn horfði hún upp á pinntingar oflr, og telja sérfræðingar, að þar sem hún var alin upp við þetta, að þá hélt hún að þetta væri eðlilegt. En hún var fundin sek um að hafa pinntað og drepið um 600 ungar stúlkur. Hún drakk líka oft blóðið úr stúlkunum og át hold þeirra, í þeirri trú að þú ert það sem þú borðar. Þá vildi hún meina að hún myndi fá æskufegurð sína aftur. Hún var moldrík og mun ríkari en konungurinn sjálfur í Ungverjalandi. En líkt og hinir sem stjórnuðu af ílsku, að þá gerði hún mistök, með því að ætla að myrða dóttir háttsetts manns, dóttirinn flúði og sagði frá því sem var að gerast. Þar Faðir þessar stúlku, var skyldur Dracula, að þá þráði hann að komast yfir eignir hennar, líkt og stjórnvöld á þessum tíma. Þannig að hann brá á þá leið að dæma aðstoðarfólk hennar til dauða og fangelsaði hana. En það er talið að hún hafi dáið úr hungri.
Annar geðsjúklingur sem komst til valda í Rússlandi var Raspútín. Hann var bæði kynferðislega brenglaður og hafði vald yfir fólki. Hann þóttist vera kristin, en var djöfladýrkandi. Hann plataði ungar saklausar konur, og sannfærði þær um, að áður en þær kæmu til Krists að þá þyrftu þær að syndga stórlega, til þess að geta fengið fyrirgefningu. Hann var þá með allskonar kynlífs athafnir oflr sem er kallað orgía. Á endanum var reynt að eitra fyrir honum, en það virtist ekki virka, og þá var hann skotin og lamin til dauða og fleygt ofan í fljót, þar sem hann fannst nokkrum dögum síðar.
Það kemur eflaust engum á óvart að Hitler var í þessum hóp, en annar maður sem var spænskur munkur sem var uppi í kringum árið 1400, átti margt sameigilegt við Hitler, Þeir komu af Gyðingum, og hötuðu Gyðinga. Þessi munkur fældi Gyðinga burt frá Spáni og neyddi þá til að afneita trú sinni, og vildi meina það að Kaþólska kirkjan væri boðberi hinnar einu sönnu trúar, og drap fólk í nafni Guðs. Hann endaði sitt skeið líkt og hinir.
Það sem maður lærir af því að horfa á söguna um þetta fólk, að mikið vald og mikill auður spillir fólki. Margir af þessum íllmennum drukku líka blóð úr fórnarlömbum sínum og gerðu hluti sem venjulegur maður, hryllir við að sjá í hryllingsmyndum. Ég sá líka að Dracula átti spegil sem hún horfði á sjálfa sig klukkustundum saman og með árunum sá hún æskuljóma sinn hverfa. Talið er að hún hafi myrt ungar stúlkur út af afbrýðissemi vegna æskuljóma þeirra. Hún vildi helst pinnta holdamiklar stúlkur, því að þær entust lengur. Hún taldi sig vera aga þessar stúlkur, og var sökin oft ekki meiri en það, að þjónustustúlkur hennar voru ásakaðar um að stela einum penna. En mér er orðið hálf flökurt á að skrifa um þetta, og læt þetta því nægja.
Eitt er þó víst að að frægð, frami og auðlegð, er ekki eftirsóknarvert í mínum huga. Biblían talar um að fégirndin er rót alls þess sem íllt er. Svo virðist vera að fólk sem á mikið, er oft ekki ánægt með það sem það hefur og vill meira. Og svífst oft einskis til þess að komast yfir meira, með svikum og prettum. Betra er lítið með réttu en mikið með röngu...
»
12.09.2011 02:11:18 / sigvardur
Bókin From eternity to here talar um Brúði Krists. Brúður Krists er leyndardómur sem er hulin í gegnum ritninguna en var opinberað Páli Postula. Faðirinn hélt þessu leyndu frá upphafi. Adam sem gekk með Guði vissi ekki þennan leyndardóm. Abraham var vinur Guðs en hann vissi ekki þennan leyndardóm. Moses var spámaður Guðs en hann vissi ekki þennan leyndardóm. Davíð konungur vissi ekki um þennan leyndardóm, né Jesaja og Jeremía spámenn.
Þeir rituðu um þetta en skildu ekki. Englar himins vissu ekki þennan leyndardóm, ekki einu sinni Lúsifer (Satan) né hans föllnu englar. Satan skalf úr hræðslu þegar leyndardómurinn var opinberaður og vissi ekki einu sinni að þetta væri hægt. En leyndardómurinn var hulin í Kristi Jesú.
Mig langar að leyfa versunum sem vitna um þennan leyndardóm að tala sínu máli.
Róm.16:25 En einn hefur máttinn til þess að styrkja yður með fagnaðarerindi mínu, boðskap Jesú Krists. Þar opinberast leyndardómur sem var hulinn þögn um eilífar tíðir /> Kól.1: 25 Hennar þjónn er ég orðinn og hef það hlutverk að boða Guðs orð óskorað, 26 leyndardóminn sem hefur verið hulinn frá upphafi tíða og kynslóða en hefur nú verið opinberaður Guðs heilögu. 27 Guð vildi opinbera þeim hvílíkan dýrðarríkdóm heiðnar þjóðir eiga í þessum leyndardómi sem er Kristur meðal ykkar, von dýrðarinnar. 28 Hann boða ég, áminni og fræði hvern mann með allri speki að ég megi leiða alla fram fullkomna í Kristi. 29 Að þessu strita ég og stríði með þeim mætti sem Kristur lætur kröftuglega verka í mér. /> Efes.3: 1 Þess vegna er það að ég, Páll, bandingi Krists Jesú vegna ykkar, heiðinna manna, beygi kné mín. 2 Víst hafið þið heyrt um þá náð sem Guð hefur sýnt mér og um það hlutverk sem hann hefur falið mér hjá ykkur: 3 Með opinberun birtist mér leyndardómurinn.Um það hef ég stuttlega skrifað áður. 4 Þegar þið lesið það getið þið skynjað hvað ég veit um leyndardóm Krists. 5 Hann var ekki birtur mannanna börnum fyrr á tímum. Nú hefur Guð látið andann opinbera hann heilögum postulum sínum og spámönnum: 6 Vegna samfélagsins við Krist Jesú og með því að hlýða á fagnaðarerindið eru heiðingjarnir orðnir erfingjar með okkur, einn líkami með okkur, og eiga hlut í sama fyrirheiti og við. 7 Ég varð þjónn þessa fagnaðarerindis af því að Guð gaf mér þá náð með krafti máttar síns. 8 Mér, sem minnstur er allra heilagra, var veitt sú náð að boða heiðingjum fagnaðarerindið um hinn órannsakanlega ríkdóm Krists 9 og að upplýsa alla um það hvernig Guð hefur ráðstafað þessum leyndardómi sem frá eilífð var hulinn hjá Guði sem allt hefur skapað. 10 Nú skyldi kirkjan látin kunngjöra tignunum og völdunum á himnum hve margháttuð speki Guðs er. 11 Þetta er Guðs eilífa fyrirætlun sem hann hefur framkvæmt í Kristi Jesú, Drottni vorum /> 1.Kor.2: 7 heldur tala ég leynda speki Guðs sem hulin hefur verið en Guð hefur frá eilífð fyrirhugað okkur til dýrðar sinnar. 8 Enginn af höfðingjum þessa heims þekkti hana. Hefðu þeir þekkt hana hefðu þeir ekki krossfest Drottin dýrðarinnar. /> 1.Kor.1: 1 Þannig líti menn á okkur sem þjóna Krists og ráðsmenn yfir leyndardómum Guðs /> þetta er bara smá brotabrot af því sem ritningin talar um Brúði Krists. Fyrir mig sem karlmann hljómar það ekki spennandi að vera brúður. En þegar skilningurinn kemur hvað það er að vera brúður Krists og hefur ekkert með kyn okkar að gera, þá er þetta eitt það stórkostlegasta sem getur opinberast okkur úr ritningunni. Eflaust hefur einhver haldið að ég myndi rita um einhverja ástarsögu milli manna. En svo er ekki. Þetta er leyndardómur um að við sem Brúðir Krists erum Guðsfjölskylda og eitt með honum. Jesús talaði um vínviðinn, hann er tréð og við erum greinarnar. Það er að segja að við erum tengd við hann sem einn líkami. Líkami Krists. Ég á eflaust eftir að skrifa meira um þetta á næstu dögum. Því ég er að lesa mig meira til um þetta og læri meira með eftirvæntingu í huga. Því að þessi kennsla er mikilvæg og dýrmæt. Ég hvet allavegana þá sem lesa þetta blogg að verða ykkur út um bókina from eternity to here. Ég á hana í pdf formi og get sent hana til ykkar í email ef þið hafið áhuga að læra meira um þennan leyndardóm.
»
11.09.2011 00:47:28 / sigvardur
Eitt fyrsta orð fagnaðarerindisins er iðrun. Jesús sagði : Gjörið iðrun og trúið fagnaðarerindinu. Það sama predikaði Jóhannes skírari og postularnir. Þannig að annað orð fagnaðarerindisins er trú.
En þá kemur að því hvað er iðrun ? Iðrun merki að breyta hugarfari sínu, og gera yfirbót. Síðan eru eflaust einhverjar aðar útskýringar til um hvað iðrun sé. En merkingin er sú að við snúum okkur frá því sem við erum að gera og til Guðs. Það er að segja, snúa sér frá syndinni, og snúa sér til Guðs.
Áður en ég kom til Guðs að þá fannst mér allt í lagi að gera ýmsa hluti sem voru rangir. Viðhorf mín voru mótuð eftir því sem mér hentaði hverju sinni. Í dag hefur hugsunarháttur minn breyst frá því sem áður var. En ég er langt frá því að vera fullkominn og geri stundum hluti sem ég ætti ekki að gera. Þá er ég að tala um að ég verð óheiðarlegur.
Það er alls ekki í lagi að vera óheiðarlegur, en þegar það kemur upp að þá snýr sá þáttur að mér að viðurkenna óheiðarleikann og snúa mér frá honum, og gera það sem rétt er í augum Guðs. Það kallast iðrun. Ég hugsa að eitt af því erfiðasta fyrir okkur mennina sé eimitt að geta viðurkennt að við höfum gert eitthvað rangt. Þá erum við eflaust hrædd við álit annara, hrædd um að Guð gæti nú orðið reiður, og að Náðin sé nú bara búin, því að við gerum sömu mistökin svo oft. En sú hugsun er allgjörlega röng. Því að Jóhannes talar um í bréfum sínum, að ef við syndgum að þá eigum við árnaðarmann (Lögfræðing) hjá Föðurnum sem fyrirgefur okkar allar syndir. Ég veit að ég er ekki að fara með þetta orðrétt.
En það sem er átt við er að Jesús talar okkar máli frammi fyrir Föðurnum, og það eina sem við þurfum að gera er að meðtaka fyrirgefningu Guðs inn í líf okkar. Ég er alls ekki að segja að það sé í lagi að brjóta af sér, því að Guð fyrirgefur okkur hvort sem er. Ég er að tala um eins og AA fræðin orða svo vel, þegar út af ber.
Í þeim texta kemur svo: Við bætum fyrir brot okkar milliliða laust. Þá kemur að orðinu yfirbót, sem er hluti af iðrun. Yfirbót er að bæta fyrir brot sín. Það er að segja, ef ég lýg að einhverjum, að þá verð ég að vera tilbúin að horfast í augu við það að ég laug og biðja manneskjuna afsökunar á því að hafa sagt ósatt.
Það er ekki alltaf auðvelt að fara til fólks sem við höfum brotið á og biðja það afsökunar. Og það er ekki einu sinni víst að fólkið vilji einu sinni tala við okkur, eða gefa okkur tækifæri til að bæta fyrir það sem við gerðum á þeirra hlut. Sumt er þannig að það verður að bíða til rétts tíma. En hvenær rétti tíminn er, er ávallt í Guðs höndum.
Það mikilvægasta fyrir mann er líka að læra að fyrirgefa sjálfum sér. Ég hugsa að það sé erfiðasti þátturinn af þessu öllu. En þegar fyrirgefningin kemst að í lífi okkar, að þá hverfur skömmin, sektarkenndin og samviskubitið úr lífi okkar, og við lærum að sætta okkur við að við erum mannleg, við erum takmörkuð og við komum alltaf til með að gera mistök.
Samviskubit er ekki frá Guði komið, það kemur beint úr pyttum heljar. Oft þegar við gerum eitthvað rangt, að þá reynum við að refsa sjálfum okkur með því að reyna láta okkur líða ílla yfir því sem við gerðum. Það hefur ekkert með iðrun að gera. Iðrunin felur í sér að viðurkenna yfirsjónir sínar og snúa sér frá þeim. Manni þarf ekkert alltaf að líða ílla yfir því sem maður gerir. En meðvitundin um að þetta var ekki rétt, verður að vera til staðar.
Við getum lært margt í Biblíunni um iðrun og hvernig viðbrögð Guðs eru, gagnvart okkur þegar við snúum okkur til hans. þekktasta frásagan um það er eflaust sagan um týnda sonin í 15 kafla Lúkasarguðsspjalls. Þegar sonurinn tekur þá ákvörðun um að snúa sér frá syndugu líferni sínu og koma heim til Föður síns, að þá gleðst faðirinn yfir því að hann komi aftur heim til hans og slær upp veislu, til að fagna því að sonur hans sem var týndur er nú komin heim. Guð er ekki reiður og verður ekki reiður við okkur allveg sama hversu oft okkur mistekst með suma hluti. Kærleikur hans er alltaf sá sami, sama hvort sem þú gerir fullt af mistökum eða þér gengur vel. Jesús sagði líka, að Guð gleðst meira yfir einum syndara sem gerir iðrun en 99 réttlátum sem hafa ekki iðrunarþörf.
Þannig að þegar við iðrumst að þá gleðst Guð í hjarta sínu og fagnar því að við komum til hans. Málið er það að við þurfum ekki að vera fullkominn. Jesús er fullkomin fyrir okkur. Hann hefur greitt gjaldið fyrir allar syndir okkar, hvort sem það er fyrir eða eftir frelsun. Það er að segja að syndir heimsins frá upphafi mannkynsins á jörðinni til enda hefur verið fyrirgefið. Gjaldið er greitt fyrir þig og mig. Ábyrgð okkar felur í sér að fela líf okkar og vilja í hendur Guðs og meðtaka það að okkur er fyrirgefið, og snúa okkur frá því sem rangt er, og til Guðs.
»
04.09.2011 22:12:07 / sigvardur
Hroki og minnimáttarkennd er það sem kemur í huga minn, þegar fólk er með þá kröfu á sjálfum sér, að það megi ekki gera mistök, og vilja ekki viðurkenna þau, þegar þau koma upp. Það að þurfa alltaf að hafa rétt fyrir sér, er ekki góður kostur.
Afhverju segi ég hroki og minnimáttarkennd. Því að vilja ekki sjá það að maður gerir mistök og aðrir hafa rangt fyrir sér, er hroki og felur í sér minnimáttarkennd af því leyti til, að menn og konur eru hrædd um álit annara, eða líta of stórt á sig, og halda að þau séu eitthvað betri en aðrir. Sem er allfarið rangt.
Ef við tökum dæmi, manneskjan sem þú ert að benda á, eða réttara sagt að leiðrétta í góðu. Bregst ílla við og segist vera búin að vera gera þetta í miklu lengri tíma en þú. Felur í sér hroka, og eru með þau skilaboð, ég er miklu betri en þú, vertu ekki að rífa þig.
Auðmýktin er hins vegar mikill kostur, að geta viðurkennt mistök og horfst í augu við þau. Það að viðurkenna og læra af, er mjög góður kostur. Það er líka vottur um styrkleika að viðurkenna, að maður sé mannlegur og hafi orðið á. Ég er ekki að segja að það sé allveg sjálfssagður hlutur að gera eitthvað rangt. Ég efast stórlega um , að einhver ætli sér að verða á í messunni. En það er það samt óhjákvæmilegt, hjá svona ófullkomnum manneskjum eins og okkur. Og þegar það skeður að þá er bara að viðurkenna það, og halda áfram sínu striki, og reyna gera betur næst.
Svo er líka gott að þegar maður hefur horfst í augu við mistök sín, og gert þau upp, það er að segja ef maður hefur sært einhvern, eða ollið einhverjum skaða, að þá er best að horfa fram á við og vera ekki að minna sjálfan sig á mistökin.
Síðan getur líka verið að einhver geri eitthvað á okkar hluta. Þá er best að velja það að fyrirgefa og sleppa tökunum. Því það er ekkert verra til en hefnigirni. Fyrirgefningin gerir okkur frjáls, en ófyrirgefning fjötrar okkur, og heldur okkur í fangelsi innan frá. Hún veldur biturleika, sjúkdómum, beiskju og hatri. Fyrirgefningin, setur okkur frjáls frá hatri og beiskju, og hjálpar okkur að lifa frjáls og eiga gleði innra með okkur.
»
Síður: 1 2 3 ... 49
|
Síðast inni
Ég var síðast inni þann 24 janúar
Könnun
Trúir þú á Jesú Krist?
já
10 atkvæði
nei
1 atkvæði
veit það ekki
0 atkvæði
Fjöldi atkvæða: 11
|